Nieuws Blijf op de hoogte

12.04.2019

Rust. Stilte. Leven. Dood.

Verborgen in het hart van de stad Roslar (of Roeselare) ligt de oude stadsbegraafplaats. Een van de mooiste en rustigste plekken van deze bruisende centrumstad. Een plek waar leven en dood op een rustige en kalme manier samenkomen. Bekende en minder bekende inwoners van Roeselare kregen er lang geleden een laatste rustplaats. Soldaten uit de voorbije wereldoorlogen kregen er samen met hun strijdmakers een plekje. Vandaag vormt deze serene plek een verbinding tussen de stad, het centrum en andere delen van de stad. Sommigen gebruiken de paden als verbindings- en wandelweg, anderen rijden op sommige paden met de fiets doorheen de begraafplaats van de ene kant van de stad naar de andere kant.

Ik ga er af en toe graag slenteren en in alle stilte nadenken over de kleine en grote zaken des levens (en des doods).

09.04.2019

Het wapenschild van Roslar.

De stad die we vandaag kennen als Roeselare werd lang geleden aangeduid als Roslar. Die oorspronkelijke benaming vinden we hier en daar nog terug in de naam van sommige verenigingen of bedrijven. Ik ga die naam gebruiken in de titel van mijn nieuwe thriller.

Het wapenschild van Roslar toont een patriarchaal kruis. En dat is eigenlijk een grafisch truukje uit lang vervlogen tijden: een dergelijk kruis heeft immers twee horizontale balken, waarvan de bovenste korter is dan de onderste. Het korte balkje staat voor dat deel van het gekende kruis van Jezus waar het opschrift 'INRI' te lezen staat. Maar hier in dit eenvoudige kruis maakt men er zich dus van af met twee dwarsbalken.

In Roeselare kan je rondkuierend door de stad, maar ook op andere locaties  zoals Schiervelde, afbeeldingen van dit kruis tegenkomen. Op de site van Schiervelde waar je vandaag vele sportfaciliteiten en expohallen voor beurzen kan vinden, vind je eveneens een groot exemplaar van het kruis uit het wapenschild van Roslar. Een beetje verdoken, onttrokken aan de aandacht van de bezoeker of de sportbeoefenaar. Vandaag staan er daar fietsrekken waar jonge sporters hun rijwielen achterlaten in de hoop deze na hun inspanning terug te vinden. Jammer genoeg is dat vaak niet het geval... Enkele TL-lampen zorgen wel voor wat verlichting, maar op koude, donkere herfst- en winteravonden is het toch eerder een plek waar jongeren niet langer dan nodig blijven rondhangen. 

Wie weet is dit wel een geschikte locatie voor een hoofdstuk uit mijn nieuwe thriller De Beelden van Roslar.