Nieuws Blijf op de hoogte

21.03.2014

Kleitwitterschieten: de vrijheid van 140 tekens.

Gisteren luisterde ik samen met 1.600 studenten naar sprekers zoals Herman Toch, Pieter Goiris, Geert Troch, Kate Stockman, Jan De Coster, Chenling Zhang, Ilse Van Rilaer en nog enkele andere op het STIMA studentencongres met als thema: oude media versus nieuwe media. De ene spreker was al wat overtuigender dan de andere, maar allen hadden ze een en dezelfde boodschap: de wereld is aan het veranderen! De ‘oude’ wereld zoals we die kennen en zoals we die gewoon zijn, bestaat niet meer. Nog luider klonk de boodschap dat die wereld ook nooit meer terugkomt! De 1.600 studenten marketing kregen als opdracht om hiermee op een positieve manier om te gaan. Om dit niet als een bedreiging te zien, maar juist als een geweldige opportuniteit! Merken en bedrijven sturen niet langer boodschappen naar de mensen (lees: opleggen), maar merken communiceren nu mét mensen en consumenten communiceren mét andere consumenten over merken. De bedrijven die dat niet begrijpen en die daar niet kunnen op inspelen, zijn gedoemd ten onder te gaan.

Zo zal het onze leiders ook vergaan. Sommigen willen de ‘oude’ wereld houden zoals zij is, maar zullen ontdekken dat ze veranderingen en de nieuwe wereld niet kunnen tegenhouden. Het is niet omdat een leider mensen verbiedt om in 140 tekens een mening te verkondigen, dat die leider zijn oude systemen in stand zal kunnen houden. De enige manier om mensen tijdelijk het zwijgen op te leggen is het opnemen van wapens. Met repressie kan men vergeefs proberen veranderingen tegen te houden. De geschiedenis heeft ons geleerd dat dergelijke figuren het niet waard zijn om mensen te leiden. Spijtig genoeg heeft de geschiedenis ons ook geleerd dat dergelijke leiders op weg naar hun ondergang onnoemelijk veel schade en leed kunnen veroorzaken.

Ik hoop echt (en deze keer liever naïef dan cynisch) dat sommige leiders net zoals die 1.600 studenten gisteren op het marketingcongres begrijpen dat veranderingen niet kunnen worden tegengehouden. Dat veranderingen opportuniteiten zijn waarbij men op een positieve manier van het momentum gebruik kan maken om samen mooie zaken te verwezenlijken.

Een van mijn favoriete schrijvers Stephen King beschreef het reeds jaren geleden in zijn magistrale reeks De Donkere Toren. Het hoofdpersonage, Roland Deschain uit Gilead, is samen met enkele metgezellen onderweg naar die fameuze toren in een wereld die op raadselachtige wijze bekend aandoet en op onze ‘oude’ wereld lijkt, maar op een bevreemdende en fascinerende manier toch weer helemaal anders is. Roland Deschain uit Gilead zegt: “De wereld is verdergegaan!”

 

Als 1.600 studenten met dat gegeven iets zullen doen op een positieve manier, dan is dat toch niet te veel verwacht van onze leiders?